Kreeg een mooie doos Spaanse wijn ter beoordeling toegestuurd van ICEX/Food and Wines from Spain. ‘From Spain with Love’ stond erop. Kusjes terug. Vijf geweldig mooie verrassingen en één merkwaardig twijfelgeval.
Bohigas, Cava Brut Reserva 2019
50% xarel.lo, 30% macabeo, 20% parellada, 12% alc. Importeur: Wijnimport van Broekhuizen/B.J. de Logie. Consumentenprijs ± €11,-
Romig, zacht en sappig met een mild zoetje. De dosage mag slechts 6 gram per liter zijn (helemaal niet veel voor een brut), bij een zuurgraad van ook maar 6 g/l is het resultaat een toegankelijke, milde bubbel. Kruidig-bloemige geur, mooi schoon wit fruit, met verfijnde kruidigheid, snufje noten en een fijne bitterzoetzure balans. Hier heeft niemand problemen mee. Zeer oké voor deze prijs.
Txakoli Zudugarai, Hondarrabi Zuri 2019
DO Getariako Txakolina, van de lokale Baskische druif hondarrabi zuri, 11% alc. Importeur Fourcroy Nederland, consumentenprijs €10 – €14
Deze strak-droge Baskische wijn met een klein koolzuurprikkeltje scoort punten met compromisloze eigenzinnigheid. Het is een eigenwijze en spannende wijn met de schoonheid van de individualiteit. Het is beslist even wennen aan de prominente, stevig bijtende limoenzuren. De aanbevolen temperatuur van 8-10°C vind ik daarom aan de lage kant. Beter niet te koud drinken, zou ik zeggen, dan zorgt romig steenfruit, ziltigheid en een exotisch florale kruidigheid voor een betere balans en een rijker mondgevoel.
Gastronomen weten wel raad met deze wijn denk ik, al is het beslist geen allemansvriend aan de eettafel. Het is sowieso geen sociaal type. Je moet een beetje moeite doen voor deze wijn, begrip krijgen voor zijn weerbarstige karaktertrekjes. Het is voor mij uiteindelijk de interessantste en boeiendste wijn van de zes.
Moet heerlijk zijn bij oesters en lekkere vette tapas. De fabrikant beveelt de wijn aan bij wit vlees en alle soorten vis en zeevruchten, vers, gegrild of gezouten. Én: augurken. Hoe vind je die. Perfect bij augurken… Dat zegt wel wat over het bijzondere smaakprofiel van deze wijn.
Ermita del Conde, Albillo Mayor 2015
Vino de la Tierra de Castilla y León. 100% albillo mayor, 13% alc. Importeur: Duurzaam Bourgondisch, consumentenprijs €13,50.
Verrassend mooie witte wijn waar de bijna vergeten druif albillo mayor het erepodium krijgt. Gelaagde bloesem-kruidige geur. In de mond zacht, maar met bite en een goed mondgevoel van bitters en limoenachtige zuren. Opvallend kwiek na bijna vijf jaar op fles. Net niet helemaal rijp perzik-achtige fruit, bitter-strenge kruidigheid, mandarijn-schilletje, grapefruit, iets ziltig. Meer kruidig dan fruitig, wel heel sappig, met mooie zuren, goede intensiteit en behoorlijke lengte. Evenwichtig, zelfverzekerd, verleidelijk en onderhoudend. Zijn geld meer dan waard.
Dit vraagt om wat achtergrondinfo en die stelt niet teleur. Ermita del Condo bevindt zich net buiten de DO Ribera del Duero ten noordoosten van het stadje Aranda de Duero, waar het sinds een jaar of 10 nieuw leven blaast in verwaarloosde druivenplanten in verlaten wijngaarden op 1.000 meter hoogte.
Carlos Serres, Rioja Gran Reserva 2012
Rioja uit de regio Alta, dat behoort tot het betere Rioja-terroir, 13,5% alc. Spaanse Bordeaux van tempranillo, graciano en mazuela voor €20 bij wijnhandels die zaken doen met Boomsma Wijnen.
Gran Reserva bij een stamppotje palmkool van eigen balkon met opperdoezers en rookworst. Het rauwe chalotje in de stoemp verpest het een beetje voor de wijn, maar wát is lang gerijpte Rioja toch een charmante verleidelijk mooi ouderwets klassieke elegant-houtige deftige ouwelullenwijn!
Bodegas Arzuaga, Reserva Especial 2015
Ribera del Duero, 97% tempranillo, 3% merlot, 14,5% alc. Importeur: Wijnimport J. Bart, consumentenprijs €65 – €70
Intens paarsrode kleur. Intens zoet en peperig kruidig fruit. Intens frisse zuren. Mooie proportionele houttoets zonder kleverig storende houttanines, toefje chocola. Helemaal de top van Ribera del Duero, objectief-technisch beoordeeld is het zonder twijfel ruim 90+. En toch… ik mis iets. Ze is te mooi, te braaf, te compleet, te zelfverzekerd, te perfect. Ik mis spanning, uitdaging, geheimzinnigheid, dimensie, persoonlijkheid, avontuur, verrassing, fascinatie. Misschien gaat perfectie niet samen met temperament…
Mooie tip van de importeur die ik vanwege het zachte, uitbundig friszoete fruit goed begrijp: “Ga je voor een heerlijk contrast? Bewaar dan een beetje van de wijn voor bij een dessert van donkere chocolade.”
Finca Criptana, Wandering Grace, Rosé Premium 2019 (2018? )
Rosé van garnacha, Vino de España, biologisch, 12% alc. Consumentenprijs €17,50 – €21
Twijfels over deze wijn. Er zijn geen echte off-flavors te noteren, wel is hij vlak, vermoeid, belegen, alles behalve levendig. Er lijkt hier sprake van oxidatie. De kleur is licht koperkleurig, onderweg naar roestbruin. Dat is niet wat je verwacht van een rosé uit 2019, zoals de meegeleverde beschrijving vermeldt. Dit jaartal staat echter nergens op de fles. Zou de wijn misschien ouder kunnen zijn?
Wandering Grace heeft geen geografische herkomstaanduiding. Vermelding van het oogstjaar is dan ook niet verplicht. Deze rosé uit La Mancha (Campo de Criptana om precies te zijn) is geen DOP en ook geen Vinos de la Tierra. Het is een Vino de España. Al staat deze benaming meestal voor eenvoudige tafelwijn, net als Vin de France kan Vino de España best mooie en kostbare wijn zijn. Dat is hier helaas niet het geval.
Overigens zou ik denken dat het bij een wijn in deze chique prijsklasse, met een oplage van slechts 3.000 flessen, die bovendien wordt aangeduid als ‘able to age in bottle’, voor de hand ligt om het oogstjaar op het etiket te vermelden.
Maar is het wel een wijn uit 2019? Er zijn aanwijzingen om dat te betwijfelen. Zo is het al sinds medio 2019 stil op de accounts van Wandering Grace op Twitter en Facebook. Het meest recente bericht op Facebook dateert van 30 augustus 2019, terwijl in een vastgezet bericht van 10 juli 2019 tot op dit moment (begin 2021) Wandering Grace 2018 wordt aangeprezen.
Alleen het Instagram-account van Grace is nog actief, waar het oogstjaar van de wijn nooit wordt genoemd. Er is één bericht dat er wél naar verwijst. 17 april 2020: ‘Wandering Grace Rosé 1st Anniversary!‘ Het eenjarig bestaan van Wandering Grace 2018 wordt dus gevierd op het moment dat de lancering van jaargang 2019 te verwachten zou zijn…
Zelfs op de eigen website van Wandering Grace staat op dit moment (februari 2021) nog steeds oogstjaar 2018 te koop voor €21,-.
Kortom, alles wijst erop dat jaargang 2019 nooit is gemaakt.
Wandering Grace is in het leven geroepen door ondernemer Gregorio Bustos en de ‘new-wave generation enologist’ Lauren Rosillo (Sedella Vinos). Het is ongetwijfeld met de beste bedoelingen begonnen, niettemin lijkt het erop dat Wandering Grace een eenmalig project zal blijven.
Al is het niet uit te sluiten dat we met een individuele foute fles te maken hebben, het is aannemelijker dat Wandering Grace 2018 halverwege 2020 nog in acceptabele conditie was, terwijl op dit moment (begin 2021 – ik proefde de wijn in december 2020) op zijn minst een deel van de nog niet verkochte flessen ouderdomsverschijnselen vertonen. Zo vreemd is dat niet voor een La Mancha-rosé van grenache die binnenkort haar tweede verjaardag viert.
Arme Grace. Haar zwervend bestaan sprak tot de verbeelding, haar mysterieuze schoonheid bracht menig hart en hoofd op hol. Al waart haar geest nog rond, niemand weet wanneer, waarheen en waarom Wandering Grace is afgedwaald.