Joost van der Does de Willebois was onder andere directeur van de ING en voorzitter van de Amsterdamse effectenbeurs en besloot in 2004 wijnboer te worden in Frankrijk. We proeven zijn twee beste cuvées.
Het begon met een wijngaard bij het dorpje Seigy iets ten zuiden van de rivier Le Cher. In 2020 telde Domaine J. de Villebois zo’n 250 hectare aan wijngaarden, onder andere in de wijnregio’s Sancerre, Pouilly-Fumé en Menetou-Salon en deed het bedrijf zaken met afnemers in 80 landen.
De wijnen langs de rivier de Loire op zo’n 200 km ten oosten van de stad Tours zijn beroemd om de kwaliteit en het unieke karakter. Dit voornamelijk dankzij de unieke samenstelling van de bodem en het klimaat, kortom: het terroir.
–
Villebois Pinot Noir Rouge Le Vallon 2022
40+ oude stokken pinot noir op slechts 0,2 ha kalksteenhoudende klei, goed voor een kleine 1500 flessen, Gall & Gall, € 47
Behoorlijk pittig en kruidig-fruitig, mild astringent met levendige, prettig stevige zuren en een gastronomisch zoetje. Fluweelzachte tannines met een lekker pepertje. Aangenaam drogende afdronk met veel lengte.
Villebois Sancerre Blanc Les Beltins 2022
Single vineyard, silex-rijke bodem, Gall & Gall, € 47
Kraakschoon bitter-zoet-zuur citrusfruit en steenfruit. Stoer met levendige en pittige zuren en bitters, aangevuld door een subtiel zoetje en lekker hartige kruidigheid. Toegankelijk, zacht en romig, mondvullend en sappig.
–
Gastronomische wijnen zijn het, mede dankzij een bescheiden, vriendelijk zoetje. De witte wijn bijvoorbeeld gaat ook heel goed bij rood vlees.
De overeenkomst in stijl en smaakprofiel met de Villebois-wijnen bij Jumbo zijn groot. De verschillen zitten voornamelijk in de intensiteit en concentratie.
Om een idee te krijgen van de hier besproken prestigieuze wijnen, zou je daarom als voorproefje de relatief goedkopere Villebois-wijnen van de Jumbo kunnen proeven. Probeer de Villebois Sancerre of Pouilly-Fumé (beide 20 euro) of de pinot noir (tientje).
‘Een vleugje imperfectie kan ronduit verleidelijk zijn’
Onberispelijke wijnen zijn het. Vooral de sauvignon is misschien wel iets té perfect. Té gepolijst. Kan wijn té mooi zijn?
Toevallig stuitte ik na het proeven van de twee wijnen op een artikel van wijnschrijver Christine Campbell, met de prikkelende titel ‘Wine Faults: Perfectly Imperfect’. Haar stelling is: ‘Een vleugje imperfectie kan ronduit verleidelijk zijn’.
Dit standpunt was net wat ik nodig had om mijn oordeel over deze wijnen compleet te maken, ook al kan de zogenoemde volmaaktheid natuurlijk geen reden zijn om ze af te keuren. Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die deze wijnen niet lekker vinden.
Campbell zegt evenwel: ‘Wat ik echt koester: wijnen die energiek, vrolijk, uniek of expressief zijn. Het gevoel te proeven wat er in de wijngaard is gebeurd, niet wat er in de kelder is gebeurd.’
Ik begrijp heel goed wat Christine Campbell bedoelt. Alles wat raakt aan het ongrijpbare gevoelsleven van het dier dat zichzelf mens noemt, wordt levendiger met een vleugje eigenaardigheid, excentriciteit, onvoorspelbaarheid, spanning en emotie.
Slotwoord van Christine Campbell: ‘Perfectie in wijn (of wat dan ook) is immers zelden zo memorabel als persoonlijkheid.’
Of wat dan ook. Het kerstdiner bijvoorbeeld.