Podere Forte laat (bijna) niets aan het toeval over

Er zijn twee stromingen in de huidige wijnbouw die me opvallen: ‘precisie-wijnbouw’ (of ‘precisie-wijnmaken’) en ‘minimale interventie’. Podere Forte (DOC Orcia, Toscane) verenigt beide benaderingen in extreme mate in zich.

De twee gezichtspunten lijken elkaars tegenpolen; optimale controle tegenover zoveel mogelijk de natuur zijn gang laten gaan. Wetenschap versus new age. Ratio versus gevoel.

Beide hebben hun beperkingen. Volledige controle over de kwaliteit van de druiven is onhaalbaar, of anders wel onbetaalbaar. En puur natuur klinkt heel mooi, maar hoe natuurlijk is een ecosysteem dat grotendeels bestaat uit getemde klimplanten die van nature het liefst als onkruid woekeren en in de bomen klimmen?

De methoden

Podere Forte laat werkelijk geen enkele kans onbenut om zo duurzaam mogelijk de best denkbare wijn te maken. Het bedrijf gebruikt daarvoor alle methoden, technische hulpmiddelen en inzichten die tot zijn beschikking staan. Het mag wat kosten, want eigenaar Pasquale Forte heeft tevens een succesvol, internationaal opererend elektronisch bedrijf. Hij heeft zijn schaapjes op het droge en leeft nu zijn liefste droom.

Het landgoed beslaat bijna 300 ha, waarvan 19 ha wijngaard, 23 ha olijfbomen, 70 ha bos en verder graanvelden, weilanden, meren en tuinen. Er zijn ook koeien, varkens en bijenkorven. Volgens de principes van de biodynamische wijnbouw is het bedrijf volledig zelfvoorzienend. De wijnen dragen het Demeter-logo sinds 2011.

De in biokringen beroemde bodemdeskundigen Lydia en Claude Bourguignon werden ingehuurd voor analyse en advies, zodat onder andere de beste locaties geselecteerd konden worden voor sangiovese, cabernet franc, merlot en petit verdot.

Oogsten gebeurt in meerdere rondes om het rijpste fruit te plukken. Vervolgens worden eerst de druiventrossen en daarna ook nog een keer de ontsteelde bessen op de sorteertafel gecheckt op onregelmatigheden. Zelfs gekneusde druiven worden verwijderd.

Schapen eten de wijngaard schoon na de oogst. Er is een hoog hek aangelegd om snoepende herten buiten te houden en als het nodig is, dan wordt een teveel aan zonlicht bestreden door de complete wijngaarden van zonneschermen te voorzien. Om de bodem niet te belasten worden de biodynamische preparaten met drones over de wijngaard gesproeid.

In het laboratorium van het bedrijf worden talloze wetenschappelijke en holistische analyses uitgevoerd in diverse fases van het proces. Sensitive crystallization bijvoorbeeld is een (in mijn ogen) geheimzinnige techniek die de balans en harmonie in de wijn visualiseert. Circular chromatography is een biodynamisch systeem om de kwaliteit en gezondheid van de bodem en de compost te ‘meten’.

Dit is nog maar een greep uit het pakket aan precisie-maatregelen. Hoe ver kun je gaan? Podere Forte gaat tot het uiterste.

De wijnen

Podere Forte maakt maar drie wijnen: Petrucci, Guardiavigna en Petruccino. Petrucci is 100% sangiovese, Guardiavigna is voornamelijk gemaakt van cabernet franc, aangevuld met merlot en petit verdot. Petruccino (‘kleine Petrucci’) is een blend van sangiovese en merlot. De opbrengst voor de twee topwijnen Petrucci en Guardiavigna wordt beperkt tot maximaal 25 liter per hectare.

De stijl van de wijn is moeilijk te omschrijven. Wieger Roelevink van Vinites (sinds 3 jaar de importeur van Podere Forte), die de wijnen presenteert samen met sales en marketing director Giovanni Mazzoni (die overigens meer dan 10 jaar werkte voor het beroemde wijnhuis Tenuta dell’Ornellaia), noemt het ‘elk jaar een andere stijl’.

De verschillen zijn groot tussen de oogstjaren. Podere Forte laat niets aan het toeval over, maar uiteindelijk bepaalt het seizoen het karakter van de wijn, want in de kelder wordt niet met de wijn gesold. Opvallend zijn de frisse zuurgraad en het prettig bescheiden houtgebruik. Overigens is ook de houtkeuze voor de vaten uiterst kieskeurig – voor de kenners: Taransaud en Francois Freres.

Guardiavigna is wat mij betreft een internationale wijn in de stijl van de super toscans. Met bordeaux als voorbeeld, maar dan sappiger en zoetfruitiger. Mannelijk en modern, met power en veel rijkdom. Ik vind hem erg lekker. We proefden 2012 en 2009. De eerste had mijn voorkeur; pittig, krachtig, mondvullend, spanning.

Petrucci is het vlaggenschip van het huis. Deze wijn houdt in mijn beleving het midden tussen een klassieke chianti classico en de moderne wijnen van de Maremma, zoals Sangioveto van Rocca di Frassinello. Petrucci is elegant en zacht, met ingetogen kracht en fijnkorrelige tannine, rijper fruitig dan een gemiddelde classico (zeker in een mooi jaar als 2011), met frisheid en een mooie lengte.