Vinum Naturale en andere Italiaanse verrassingen

Bruno Levi Della Vida

Tijdens de Italiaanse Wijnvakdag op 8 mei (2017) in Amsterdam was de relatief nieuwe importeur van natuurwijn Vinum Naturale, nog geen twee jaar geleden in Amsterdam opgericht door Bruno Levi Della Vida, wat mij betreft de beste verrassing.

Vinum Naturale importeert sulfietarme, maar voor zover ik bij een eerste kennismaking kon vaststellen, schone en authentieke wijnen uit onder andere Piëmont, Emilia Romagna, Lazio, Friuli en Toscane.

De lekkerste voorbeelden:

– Chiaror sul Masso van de druif timorasso van Cascina i Carpini in Piëmont. Een bijzondere mousserende wijn die eerst 18 maanden rijpt en daarna met wat most van het nieuwe oogstjaar de tweede gisting op fles ondergaat voor de mousse. Je weet toch?, bij natuurwijn gaat alles anders.

– Follia Bianco 2014 van Piana dei Castelli (Lazio). Zeer smakelijke blend van grechetto en sauvignon blanc, aangevuld met malvasia puntinata, trebbiano giallo en riesling. Nog zo’n typisch natuurwijndetail: de wijnmaker vriest de gistresten van eerdere oogsten in en gebruikt die later weer – zonde om weg te gooien, vindt hij.

– Grigio 2012 van Piana dei Castelli. Orange wine van pinot grigio.

– Ponka 2011 van Paraschos (Friuli). Milde orange wine van ribolla, friulano, chardonnay en sauvignon blanc.

– Pinot Nero 2014 van Casè (Emilia Romagna). Licht, maar zeer prima, origineel, eerlijk en schoon.

Andere verrassing: vleesexpert in de wijn

Dooijewaard in Wijn Etc. Import & Sales. Sinds 2006 is Pieter Dooijewaard gespecialiseerd in ‘Italiaanse kwaliteitswijnen, destillaten, likeuren en een selectie gastronomische producten’. Zo bont als dit klinkt, zo ziet de winkel er in Ermelo ook uit.

Maar laat je daardoor niet afleiden. Pieter komt uit de vleesproductensector (als ik het goed begrepen heb is hij ‘keurmeester vlees’ geweest) en bekwaamde hij zich daarna in wijn bij de Italiaanse Sommelier Vereniging.

Smaak is een zelfportret, zeg ik altijd. Zijn salami is dan ook net zo goed als de wijnen die ik proefde.

Cantina Gostolai (Sardinië). Drie keer raak:
. Su Concordu Bianco, jaargang ben ik vergeten. Gemaakt van (inderdaad, nooit van gehoord) arvesiniadu en alvarega. Verrassend, sappig en stevig, mede dankzij fris citrusfruit en rijpe abrikoos.
. Sonazzos Cannonau 2010. Sardijnse grenache plus wat bovale. Licht van smaak, maar uiterst spannend.
. Sos usos de una ‘ia 2011 (je hoeft niet alles te onthouden hoor). Grenache/cannonau met pascale en bovale. Meeslepende gerijpte smaak, apart en authentiek.

– Vicentini Agostino, Terre Lunghe. Jaargang weet ik niet. Zeer goede Soave.

– Peteglia, Vermentino uit Montecucco, een DOC in Toscane, bij Florence. Wat kan vermentino toch verrukkelijk zijn. Nooit chagrijnig, altijd mollig en lustig dansend op de tong, in dit geval aangevuld met een lekkere bite en opwekkende frisheid.

Surprise 2: de Wijndiva’s

Wijndivas, nog geen jaar oud, nieuw importbedrijf van Heskia Dil en Kim de Koning in Den Bosch, importeert wijn uit Frankrijk, Spanje en Italië. Tussenstand 3-0 dankzij:

– Renzo Castella (Piëmont, geen website). Sorí della Rivolia, Dolcetto di Diano d’Alba 2015. Dolcetto is in mijn beleving nogal eens weeïg en simpel, deze is bijzonder prettig, friskruidig en spannend.
Nervi (Piëmont). Gattinara Spanna 2015. Spanna is de naam voor nebbiolo in dit kleine subgebiedje in het noorden van Piëmont. Nebbiolo is vaak ook zó mooi en lekker voor veel minder geld dan wanneer er Barolo of Barbaresco op het etiket mag staan. Deze dus bijvoorbeeld.
Stanig (Friuli). Friulano 2016. Zacht met grip, citrus, amandel, kruidige bitters, pittig verfrissend met een lekker stevig mondgevoel.